قرآن کریم.
ابنفارس، احمد. (۱۴۰۴ق). معجم مقاییس اللغة. (ج3). قم: مکتب الاعلام الاسلامی
ابنمنظور، محمد بن مکرم. (۱۴۱۴ق). لسان العرب. (ج6). بیروت: دار صادر.
ابنهشام، جمالالدین. (۱۴۰۵ق). مغنی اللبیب عن کتب الأعاریب. قم: منشورات کتابخانه آیةالله مرعشی نجفی.
ایزوتسو، توشی هیکو. (1368). خدا و انسان در قرآن. تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
راغب اصفهانی، حسین بن محمد. (۱۴۱۲ق). المفردات فی غریب القرآن. بیروت: دارالعلم.
زمخشری، محمود بن عمر. (۱۴۰۷ق). الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل. (ج1). بیروت: دارالکتاب العربی.
طباطبایی، محمدحسین. (1417ق). المیزان فی تفسیر القرآن. (ج8). قم: دفتر انتشارات اسلامی.
طبرسی، فضل بن حسن. (۱۳۷۲). مجمع البیان فی تفسیر القرآن. (ج1). تهران: ناصر خسرو.
طبری، محمد بن جریر. (۱۴۱۲ق). جامع البیان فی تفسیر القرآن. (ج1). بیروت: دار المعرفه.
طنطاوی، سیدمحمد. (۱۴۱۸ق). التفسیر الوسیط للقرآن الکریم. (ج5). قاهره: نهضه مصر.
طیب، سیدعبدالحسین. (1378). اطیب البیان فی تفسیر القرآن. (ج1). تهران: انتشارات اسلام.
فخر رازی، محمد بن عمر. (۱۴۲۰ق). مفاتیح الغیب (تفسیر کبیر). (ج2). بیروت: دار احیاء التراث العربی.
فراهیدی، خلیل بن احمد. (۱۴۱۰ق). کتاب العین. (ج6). قم: هجرت
فیض کاشانی، ملامحسن. (۱۴۱۵ق). تفسیر الصافی. (ج1). تهران: مکتبه الصدر
قرشی، سیدعلیاکبر. (۱۳۷۱). قاموس قرآن. (ج1، 3). تهران: دارالکتب الاسلامیه.
مصطفوی، حسن. (۱۳۶۰). التحقیق فی کلمات القرآن الکریم. (ج5). تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب.
مطهری، مرتضی. (۱۳۷۲). آشنایی با قرآن. (ج1). تهران: انتشارات صدرا.
Abū Zayd, N. Ḥ. (2003). The Concept of the Text: A Study of the Qur'anic Sciences. Cairo:
Al-Hay'ah al-Misriyyah al-Ammah lil-Kitab.
Crone, P. (2010). God's Rule: Government and Islam. New York: Columbia University Press.
Mir, M. (1986). Coherence in the Qur'an: A Study of Islahi's Concept of Nazm in Tadabbur-i Qur'an. Indianapolis: American Trust Publications.
Nasr, S. H. (Ed.). (2015). The Study Quran: A New Translation and Commentary. San Francisco: HarperOne.
)